Հայաստանյան գիտական ներուժի կենտրոնացմամբ՝ Երևանի Մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում դեռ 1959-ին ստեղծվել է հայկական առաջին համակարգիչը՝ «Արագածը»։ Այն նախատեսված էր բարդ գիտական և ինժեներական հաշվարկների համար։
Հանրության շրջանում հաստատությունն հայտնի էր որպես Մերգելյանի ինստիտուտ։ Հենց այնտեղ էլ 1961-ին իրականություն դարձավ նաև «Հորիզոն» համակարգիչը, որն արդեն ավելի բարձր արտադրողականություն ուներ և կիրառվում էր արդյունաբերական նախագծերում։
20-րդ դարի կեսերին աշխարհում նոր էր ձևավորվում համակարգչային տեխնոլոգիաների ոլորտը։ Տարածքով փոքր Հայաստանը մեծ գործ էր անում. քայլ առ քայլ դիրքավորվում էր որպես Խորհրդային Միության առաջատար տեխնոլոգիական կենտրոններից մեկը՝ ընդլայնելով միութենական և ընդհանրապես, գիտության սահմանները։ Այս հաջողությունն, իհարկե, պատահական չէր․ հիմքում գիտական ռազմավարությունն էր, պետական ներդրումները և հայ գիտնականների բացառիկ ներուժը։
28 ամյա Սերգեյ Մերգելյանի հիմնադրած ինստիտուտը կարճ ժամանակ անց դարձավ ԽՍՀՄ առաջին հաշվարկային տեխնոլոգոիաների գիտահետազոտական կենտրոններից մեկը։
